| | Ustawienie montażu paralaktycznego
Często na forach internetowych widuję pytania dotyczące posługiwania się teleskopem astronomicznym. Jak więc się za to zabrać?
Do demonstracji użyję popularnego refraktora Bresser SkyLux 70/700 na montażu paralaktycznym Astro-3.
Ustawienie szukacza
Odnajdujemy w teleskopie odległy obiekt (najlepiej gwiazdę, byle NIE Słońce!!!, ewentualnie np latarnię), stosując na początku niewielkie
powiększenie (bardzo ułatwia poszukiwania), potem je zwiększamy i przy pomocy śrub mocujących szukacz
korygujemy jego położenie tak, by krzyż nitek wskazywał na punkt znajdujący się w centrum pola widzenia teleskopu.
Montaż paralaktyczny umożliwia podążanie za ruchem dobowym nieba przy
pomocy obrotu wzdłuż tylko jednej osi. Konieczna jest jednak jego odpowiednia konfiguracja. Przed obserwacjami warto zwrócić uwagę, by przy
odblokowanych hamulcach montażu, układ pozostawał w równowadze. Należy w tym celu dobrać odpowiednie wysunięcie przeciwwagi oraz eksperymentalnie
ustalić lokalizację obejm względem tuby, by teleskop samoczynnie nie opadał.
Ustawienie szerokości geograficznej
Skierowanie osi kąta godzinnego na biegun niebieski
Do obserwacji wizualnych wystarczy przybliżone ustawienie osi
w kierunku gwiazdy polarnej. Lepsze montaże paralaktyczne posiadają tzw. lunetkę
biegunową, która ułatwia zadanie. Gdy chcemy wykonywać długoczasowe fotografie nieba, konieczne jest bardzo dokładne ustawienie w kierunku bieguna
niebieskiego. Pomocna okaże się tzw. metoda dryfu.
Do czego służą te dziwne elementy?
Instaluje się dzięki nim napęd w jednej osi (tzw. mechanizm zegarowy). Umożliwia to automatyczne korygowanie ruchu dobowego nieba (obserwowane
ciało niebieskie cały czas pozostaje w polu widzenia).
 
Jak ustawić podziałki kąta godzinnego i deklinacji?
 
Właściwie jest to do niczego niepotrzebne. W tanich montażach są one stanowczo zbyt niedokładne, by ułatwić odnalezienie czegoś na niebie. Poza tym
niezbędne jest bardzo precyzyjne ustawienie montażu na biegun niebieski i szerokości geograficznej.
Jeśli jednak bardzo chcemy z nich korzystać, odnajdźmy jakąś gwiazdę, najlepiej ulokowaną blisko
równika niebieskiego. Odczytajmy w programie astronomicznym (np SkyMap Pro czy
Cartes du Ciel) jej aktualny kąt godzinny oraz deklinację (ta w przeciwieństwie do kąta
godzinnego się nie zmienia z biegiem czasu). Skala kąta godzinnego jest "podwójna" (dla obserwatorów ulokowanych na różnych półkulach Ziemi).
Korzystamy z tej, która rośnie zgodnie z kierunkiem ruchu dobowego nieba. Po odpowiednim ustawieniu ze skali możemy później skorzystać po
odczytaniu np w programie astronomicznym aktualnego kąta godzinnego oraz deklinacji poszukiwanego obiektu. Niedokładność wskazania jest jednak
na ogół zbyt duża, by miało to praktyczne zastosowanie.
Posługiwanie się droższymi montażami (np EQ 3-2 czy 5) różni się głównie sposobem mocowania napędu elektrycznego oraz możliwością zamocowania lunetki biegunowej.
.jpg/90px-Bresser_MON-2_(EQ-5).jpg)
HEQ-5 oraz EQ-6 posiadają nawet wbudowany napęd w obydwu osiach.
Radosław Ziomber
05.09.2010
| |
|
 |
|
Informacje o nowościach:
|
|
Jeśli chcesz otrzymywać biuletyn z informacjami astronomicznymi i nowościami w naszym portalu, podaj swój e-mail:
|
|
UT = 23:56:18
.jpg)
