Zaćmienie Słońca występuje, gdy Księżyc będący w nowiu znajduje się pomiędzy Słońcem, a Ziemią, w pobliżu węzła własnej orbity, czyli punktu, w którym płaszczyzna jego orbity przecina płaszczyznę ekliptyki. Gdy podczas takiego układu ciał, Ziemia znajduje się w aphelium swojej orbity, natomiast Księżyc w perygeum, jego tracza przysłania całą tarczę słoneczną. Aby obserwator mógł zaobserwować zaćmienie całkowite musi znaleźć się wewnątrz cienia rzucanego przez Księżyc. Pas fazy całkowitej jest bardzo wąski, natomiast jeśli obserwator znajdzie się poza pasem całkowitości, zaobserwuje wtedy zaćmienie częściowe. Najdłużej faza całkowita zaćmienia może trwać około 7.5 minuty, jednak tak długie zaćmienia zdarzają się bardzo rzadko, natomiast najczęściej faza ta trwa od 2 do 3 minut. Podczas całkowitego zaćmienia Słońca widoczna staje się korona słoneczna i możliwe są do zaobserwowania protuberancje.
Schemat zaćmienia Słońca i Księżyca. Autor: Dawid Tracz
W środę, 29 marca 2006 roku będzie miało miejsce całkowite zaćmienie Słońca. Pas fazy całkowitej rozpoczyna się w Brazylii (podczas wschodu Słońca) i biegnie przez Atlantyk, północą Afrykę (w tym przez Ghanę, Togo, Benin, Nigerię, Niger, Czad, Libię i Egipt), centralną Azję (Turcję, Kazachstan) i kończy się w zachodniej Mongolii (podczas zachodu Słońca). Zjawisko najdłużej będzie trwać około 4 minut i 7 sekund przy granicy Czadu i Libii.
Poniżej prezentujemy mapę z zaznaczonym przebiegiem pasu zaćmienia.
